A.Παπαδιαμάντη, Έμποροι των Εθνών

A.Παπαδιαμάντη, Έμποροι των Εθνών

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Και το μυαλό μου είναι θολό......

Πού να'ξερε ο εκπληκτικός Γιώργος Μιχαλακόπουλος-ως "ποιητής Φανφάρας"-όταν απήγγειλλε τα θρυλικά "Μαύρα κοράκια, κόκκινα κοράκια" υπό το βλέμμα του εμβρόντητου υπάλληλου "Βασίλη Βασιλάκη"-του Γιώργου Κωνσταντίνου δηλαδή-ότι θα αποτελούσε πρότυπο για αναρίθμητους μετέπειτα επίδοξους "Φανφάρες" της πραγματικής καλλιτεχνικής ζωής... Έπηξε ο τόπος-και είναι και πολυγραφότατοι, δεν τους προλαβαίνεις... Δυο ποιήματα στο οχτάωρο σου λέει ο άλλος, ένα για πρωινό και το άλλο μετά το βραδυνό. Ακριβώς όπως η αντιβίωση. Κι άντε να τολμήσεις να τον σχολιάσεις το λογοτέχνη. Μαύρο φίδι που σ'έφαγε. Άσε που κινδυνεύεις να σου γράψει και σένα ποίημα ολοκαίνουργιο του κουτιού και να σε κατακεραυνώνει εσένα τον άσχετο με ρυθμό ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο και υβρεολόγιο αμιγώς ελληνικό.
Και δεν πάσχει μόνο η ποίηση από ακατάσχετη...καλλιτεχνική δραστηριότητα. Πάσχουν και οι εικαστικές τέχνες. Επίδοξοι ζωγράφοι και ζωγράφες και γλύπται και γλύπτριαι κι ό,τι άλλο τραβάει η ψυχάρα σας. Βιασμός και κακοποίηση. Μωρή, μη βιάζεσαι να αντιγράψεις κατ'ευθείαν τη "Γκουέρνικα" του Πικάσσο...
Ιδού η "Γκουέρνικα"-έτσι για να πάρουμε μια ιδέα:

Μωρή άσχετη, κάθησες να μελετήσεις πρώτα την αφηρημένη ζωγραφική; Σου είπε κανένας από πόσα κακοτράχαλα σκαμπανεβάσματα πέρασε ο ζωγράφος, και τί δουλειά πάτησε για να φτάσει στο επίπεδο να ζωγραφίζει αληθινό κι ολοζώντανο τον τρόμο του πολέμου με λίγες απλές γραμμές; Ξέρεις πώς άρχισε ο Πικάσσο;... Να ένα από τα πρώτα έργα του. Για πάρε μάτι...

Μπορείς εσύ να ζωγραφίσεις κάτι τέτοιο;... Αυτό να αναρωτηθείς... Αν μπορείς να ξεκινήσεις μ'αυτό, τότε σίγουρα θα μπορείς να μπεις και στο βαθύ λούκι της αφαίρεσης... Αλλιώς, τα...έργα σου θα μοιάζουν σαν να'χεις απλώσει τα προχτεσινά χαλασμένα σουτζουκάκια που δεν έφαγε κανείς, πάνω σε σκισμένο καμβά (τον καημένο!) που θα'χει κολλημένη στο κάτω μέρος και τη δαντέλα της γιαγιάς σου της μακαρίτισσας...
Και βέβαια, δάσκαλοι τεχνών και γκαλερίστες, όλοι συμμέτοχοι στο ίδιο παιχνιδάκι κοροϊδίας του κοινού... Μπαμπάς και μαμά που πληρώνουν, σπρώχνουν με το ζόρι το παιδί που μόλις έβγαλε την καλών τεχνών (ποιά καλών τεχνών άραγε;) να εκθέσει μάνι-μάνι ό,τι χαρτί είχε μουτζουρώσει κι ό,τι καμβά είχε πασαλείψει όσο ακόμα σπούδαζε στη σχολή... Γιατί, βέβαια, το νεαρό της ηλικίας του παιδιού δεν του επέτρεπε να'χει συγκεντρώσει κιόλας ικανό αριθμό έργων που να μπορεί να σταθεί σε έκθεση... Και το αποτέλεσμα; Περισσότεροι από δέκα (10!) πίνακες από αυτούς που εκτίθονταν να'ναι κρεμασμένοι ΑΝΑΠΟΔΑ... Αλλιώς εικονίζονταν στο διαφημιστικό φυλλάδιο, αριθμημένοι και με τους τίτλους τους από κάτω-κι αλλιώς κρέμονταν στον τοίχο... Άλλοι ανάποδα κι άλλοι στο πλάι... Γιατί το δυστυχισμένο, άτυχο παιδί-μ'αυτούς τους γονείς που έμαθαν μόνο να το πληρώνουν, κι όχι να του παρέχουν σωστή παιδεία (και που τώρα το μεταχειρίζονται για την προσωπική τους προβολή) και να ήθελε δε μπορούσε να καταλάβει. Δεν ήξερε τί ακριβώς ζωγράφιζε. Έβαφε για να γεμίσει τον τοίχο. Θλιβερό, αλλά τουλάχιστον όχι αισχρό-όπως το "κατόρθωμα" επίδοξης "ζωγράφας" που-εφόσον δεν έχει τη δυνατότητα να ανταποκριθεί σε ένα έργο που απαιτεί δεξιότητα, ταλέντο, φαντασία, παίρνει ένα προϋπάρχον έργο άλλου καλλιτέχνη(!), το εκτυπώνει σε άλλη επιφάνεια, το πασαλείβει με άγνωστες σάλτσες δικής της επινόησης και το πλασάρει ως δικό της έργο... Και το ότι βρίσκεται ακόμα εκτός φυλακής, είναι γιατί ο αδικημένος-ο πραγματικός δημιουργός του κλεμμένου έργου-παραείναι ευγενικός μαζί της.....
Πολλά χαριτωμένα ανακαλύπτει κανείς αν το σκαλίσει λίγο το θέμα. Και δε μπαίνουμε στα χωράφια της μουσικής, γιατί θ'αρχίσουμε θρήνο ατέλειωτο. Θα ξημερωθούμε... Επιτρέψτε μου μονάχα ν'αφιερώσω με λατρεία το παρακάτω αγαπημένο απόσπασμα-τον αμίμητο "Σκοταδόψυχο" του Γιώργου Μιχαλακόπουλου, με τα απελπισμένα "κοκορίκοοοο!!!" του ήδη τρελαμένου δύστυχου Γιώργου Κωνσταντίνου.... Σ'όλους τους επίδοξους ποιητές!!!!!!

14 σχόλια:

  1. Ενδιαφέρουσες επισημάνσεις. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου αν και όλα, ιδιαίτερα στην τέχνη είναι σχετικά και κυρίως υποκειμενικά.
    Μια φίλη-άγνωστη(;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητή άγνωστη μετά ερωτηματικού φίλη, νομίζω πως ούτε οι φανφάρες, ούτε οι ανάποδα κρεμασμένοι πίνακες, ούτε η εγκληματική κλοπή έργων τέχνης είναι πράγματα υποκειμενικά. Αντικειμενικά είναι. Αντικειμενικότατα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ με το σχόλιό σου, αυτό που λέω όμως έχει να κάνει με το τι "εισπράττει" κανείς από την τέχνη κι αυτό είναι εντελώς υποκειμενικό.
    Όσον αφορά το ερωτηματικό είναι επειδή "εισβάλλοντας" συχνά στο μαγαζάκι σου- φανατική γαρ του λόγου σου- έχω σχολιάσει στο παρελθόν σαν άγνωστη φίλη. Σήμερα όμως βλέποντας το "αποτύπωμά" μου σκέφτηκα ότι δεν θα σου είμαι πια εντελώς άγνωστη, εξ ου και το ερωτηματικό...
    Καλό σου απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σίγουρα ο καθένας αντιλαμβάνεται την τέχνη με τα δικά του, εντελώς προσωπικά αισθητήρια. Όμως-επαναλαμβάνω-δε μίλησα για την τέχνη. Μίλησα μόνο για την κακοποίησή της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σ' αυτό συμφωνώ κι εγώ, έτσι κι αλλιώς κάθε μορφής κακοποίηση εμπεριέχει το κακό αν και θα σου πει ο άλλος-ας πούμε ο(η) φανφάρας- "ξέρεις η πρόθεσή μου δεν..."
    Πάντως κι εγώ κάνω κάποιες "απόπειρες" όχι να γράψω ποίηση-άλλοι θα το κρίνουν- αλλά γιατί μου αρέσει. Αν δε σου κάνει κόπο μπορείς να επισκεφτείς το blog μου. Δεν έτυχε να στο πω αλλά μ' ενδιαφέρει η γνώμη σου. Διαβάζω αρκετό καιρό τώρα τα δημοσιεύματά σου, και πολύ πριν την ηλεκτρονική μορφή των Β.Σποράδων, και βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα τα όσα γράφεις.
    Καλό βράδυ, Σάσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μισό λεπτό!... Δε νομίζω ούτε ότι η δική μου γνώμη μετράει, ώστε να "βαθμολογώ" ποιήματα-ούτε αυτοαποκαλέστηκα "λογοτέχνης" ή "ειδική". Μη, γιατί έτσι η κουβέντα παρεκτρέπεται, Σάσα μου. Στο νησί σας απ'όσο ξέρω έχετε εξαίρετους φιλολόγους. Αυτοί έχουν τον πρώτο λόγο όσον αφορά τις ποιητικές "απόπειρες", κι όχι εγώ ή κάποιος σαν εμένα. Κι αν τρέμω κάτι, είναι τα καλάμια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλημέρα! Είσαι καταπληκτική, πάντα εκπλήσσομαι-ευχάριστα- με όσα λες. Αυτά που με συμβουλεύεις τα ξέρω και τα έχω ήδη τολμήσει...μάλιστα έχω πάρει μέρος σε κάποιους διαγωνισμούς...Πρέπει να σου πω ότι για μένα η ποίηση είναι κάτι ιερό και η ίδια δε θα τολμήσω ίσως ποτέ να χαρακτηρίσω τον εαυτό μου. Τρέμω όσο κι εσύ τα "καλάμια" και πιο πολύ τα "ψώνια" ειδικά αν μπορεί να έχουν σχάση μ' εμένα..Τη γνώμη σου ζήτησα, αν σημαίνει κάτι για σένα ο τρόπος που γράφω. Σίγουρα δεν θα βρεις κάτι συγκλονιστικό ούτε θ' ανακαλύψεις τίποτα καινούριο. Απλά είναι κάτι σαν "όμορφο που 'ναι να σε συλλογιέμαι"
    Και πίστεψέ με για μένα είναι πολύ όμορφο να μπορώ να συλλογιέμαι...
    Καλή σου μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ξαναλέω, Σάσα μου-και βάζω τελεία για να μην παρεξηγηθώ: δε μπορώ να έχω γνώμη για κάτι που δεν κατέχω. Έχουμε γεμίσει "ειδικούς" και "ξερόλες", δε χρειαζόμαστε έναν παραπάνω. Ξεφύγαμε εντελώς από το θέμα. Δεν έγραψα δοκίμιο περί τέχνης, κατήγγειλα-χωρίς να αναφέρω ονόματα, αυτοί που τους αφορούν κατάλαβαν-δυο τρία περιστατικά κακοποίησης της τέχνης. Και μην επιμένεις, σε παρακαλώ, γιατί με στενοχωρείς. Έχω ήδη στο "αρχείο" μου ένα ποίημα-αφιέρωση από συμπατριώτισσα συναδέλφισσά σου, που μεταξύ άλλων μου έλεγε ότι είμαι απ'αυτούς που "γραμμένες τις έχουνε τις τέχνες" επειδή είχα τολμήσει να σχολιάσω αρνητικά τα γραφόμενά της. Σκοπεύω λοιπόν να ακολουθήσω τις υποδείξεις της και να μην ξανακάνω τον κριτικό ποίησης. Καλή σου μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δεν θα επιμείνω, Παρασκευή μου, ξέρω που πρέπει να σταματώ. Πάντως αν μετράει η δική μου γνώμη, και δε θέλω να ψάξω περισσότερο, μέσα απ' αυτό που σ' έχω γνωρίσει, "μονάχα γραμμένες δεν τις έχεις τις τέχνες". Κι δω βάζω κι εγώ τελεία. Όσο για το "συναδέλφισσα" πως το ξέρεις; Δε θυμάμαι να σου έχω πει ότι αυτό που δηλώνω είναι αγρότισσα...
    Α, και πάνω απ' όλα συνέχισε αυτό που κάνεις, είναι πολύ σημαντικό, κάπου πρέπει να στο έχω ξαναπεί.
    Εύχομαι να μπορέσουμε να τα πούμε κι από κοντά κάποτε, άλλωστε μερικά μίλια θάλασσας μας χωρίζουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Λοιπόν, επειδή κάπως το κουράσαμε, Σάσα μου: κάθε δημοσίευση που σατιρίζει και σχολιάζει καταστάσεις και στραβά, αν σέρνει από κάτω της κομπολόι από παινέματα, γίνεται ύποπτη κι αναξιόπιστη... Δε νομίζω ότι κάνω κάτι "πολύ σημαντικό"-υπάρχουν εκατομμύρια αξιόλογες αφανείς προσωπικότητες εδώ μέσα, που γράφουν και δημιουργούν. Όχι εγώ. Δε διεκδικώ καμιά θέση σε κανένα πάνθεο. Κι όσο για τη συναδέλφισσά σου, είναι συναδέλφισσα ως προς τη συγγραφή ποιημάτων. Για αγρότισσα δεν ξέρω. Κι ας λήξει πια αυτή η χωρίς νόημα συζήτηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τελικά, δεν ξέρω αν είναι περίεργο αλλά συμφωνούμε σε πολλά...
    Κι εγώ φοβάμαι πολλές φορές, όσους με φοβούνται και με θεωρούν ύποπτη...
    Να είσαι καλά, Σάσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Λοιπόν: επειδή παρατράβηξε το πράγμα-κι ούτε όπως φαίνεται κατάλαβες τα λεγόμενά μου... Εννοώ ότι η δημοσίευσή μου θ'αρχίσει να φαίνεται ύποπτη για την αγνότητα των προθέσεών της, κι όχι εσύ, Σάσα! ΟΚ; Όταν λέω ότι φοβάμαι τα καλάμια, εννοώ ότι φοβάμαι μην πάθω καμιά μέρα μαλάκυνση και τα καβαλήσω εγώ! Δεν αποκάλεσα κανέναν άλλο καλάμι! Μάλλον ταυτίζεσαι με λάθος έννοιες. Μην προσθέσεις άλλο σχόλιο σε παρακαλώ γιατί με κούρασες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Παιδια χαλαρωστε λιγο μη στακωνεστε η ζωη ειναι ωραια.Και τα ποιηματα της Περσεφονης τα θελουμε για να μη ξεχναμε τον ερωτα και την αγαπη.Και το μαγαζακι της οδου ονειρων για να μη ξεχναμε ποσο σκληρος ειναι ο κοσμος και ηζωη γενικα!ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ.ΕΥΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Κανείς δεν τσακώνεται, Εύα-αναγκάστηκα να ανεβάσω τους τόνους γιατί η "Περσεφόνη" με στρίμωξε επιμένοντας να με χρίσει κριτικό της ποίησής της... Ειδάλλως το διαδίκτυο είναι το πιο ευρύχωρο "λιβάδι", και φτάνει για όλα τα πετεινά του ουρανού!!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή